AMBROSE CHETTIAR

  Des Raga देस राग He has no competition not even closer to his shadow No comparison.. he's smiling he's dashing he's learned he's wellspoken he''s sincere he's smart he's cool he's loving he's charming he's affectionate he's ambitious he's cheerful he's adventurous he's iconic he's young he's enthusiastic he's bright he's classy he's clever he's courageous he's diligent he's gentle he's kind he's passionate he's resourceful he's sympathetic he's understanding he's so much and more he's everything and more and more he's You too know him he's the man of compassion he's righteous he's affectionate he's helpful he's unique he's legendary and He's Rahul.... *©Ambrose Chettiar*

  कामाचंं बोला ऐका मायबाप जन जनतेची कानगुज आसवांचे कारणास जाणुनीही साळसूद न्हाई मी कुनाची कुनी मला नातं जोडू नका तुमच्या कामाचं बोला फुका वाफ सोडू नका सरकारी जाऊन बसला धाडलं तुम्हा कुनी हात जोडून दारी फिरला  आता झाला धनी तुमच्या बुडाला माझी मताची वो खुर्ची नालायक निवडाय का मी घाम पाडला खर्ची मतं मागायाला येता मालकाच्या दारी मनाजोगं काम होता मूर्ती पाठमोरी कवर असं चालायाचं माझं दिस कधी याचं माझा सेवेकरी गडी ऐकायाचा कधी .. छान छोक तुमची सारी आमच्याच जीवावर आमच्याही साठी आना कधी भाकर चतकोर जनतेची का देशाची फिकीर तुम्हाला ढुंगणावर ठिगळं आमच्या कसं गाठू शाळा फुलापरी दरवळे लेकरांनी वसे गाव त्यांच्या विकासाची चिंता निर्माल्याचे काय भाव कोणी एक दीपस्तंभ होतो दाही दिशासाठी त्याला नाहीसे करण्या झटतात का करंटी कोन असतील अगा उरफाटी काळजाची दयामाया त्यांना कानी आपल्याच बांधवांची सेवेकरी अन् पुढारी आज नावाला होतात मोठ मोठे संत झाले आपल्याच ह्या मातीत आज कोणी अवलिया व्हावा असा संत मोठा नाठाळाला कायद्याने मिळो वेळेवरी सोटा असे कायद्याचे राज...

  आठवलं आणि राहवलं नाही म्हणून पोष्ट प्रपंच ... नुसते काहूर ...क्षुल्लक वाटावी अशी घटना ... संध्याकाळी एक काम करून परतताना ऑटो शोधत होतो तेव्हा शेजारी उभ्या असलेल्या एकच कुटुंबातील असाव्यात असे वाटणाऱ्या सुखवस्तू कुटुंबातीलशा महिलाही जाण्याच्या तयारीत होत्या तेवढ्यात समोर एक  रिकामा ऑटो ही दिसला कदाचित त्यांना ती ऑटो हवी असेल अशी त्यांची हालचाल .. म्हणून आपण दुसरी ऑटो घेऊ असे मला वाटले ..पण त्या थांबल्या आणि म्हणून मी ऑटो जवळ गेलो तेव्हा त्यां महिला प्रवाशांच्या अपेक्षेने थांबलेले असे चेहेरा सांगत होता असे ऑटो चालक साधारण (साठीचे) ६० चे ..  महिला तर थांबलेल्या होत्या म्हणून मी पुढे होऊन ऑटो काकांना विचारले waiting का ?  त्यांचे लक्ष पुन्हा त्या महिलांकडे गेले.. म्हणून एकदा ऐकले वा समजले नसावे असे वाटले म्हणून दुसर्यांदा विचारले तरी ढीम्म ..उत्तर आले नाही..तिसऱ्यांदा पुन्हा विचारणार आणि पुढची ऑटो पाहणार असे मी ठरवले तर तेच स्वतःहून विचारते झाले "कुठे जायचे आहे? ". हं! एव्हाना त्यांची खात्री झाली असावी की त्या' येणार नाहीत..आता हा आलेला पॅसेंजर घ्यावा.. मी माझे गंतव्...

 कुस्ती मेडल विनेश ऑलिंपिक आणि एकूणच खेळ  यात खेळ कुठेच नाही ..  फक्त खेळाशी सर्वच स्तरावर सर्वमान्य बेईमानी दिसते.. कौशल्य न दिसता फक्त युक्त्या आणि क्लृप्त्या दिसतात आणि मन विषण्ण होते .. हे कसले खेळ ?  नियमात आमुलाग्र बदल व्हायला हवेत वजन होताक्षणीच कुस्ती व्हायला हवी म्हणजे बेईमानीचा प्रश्नच येणार नाही. त्यात त्यावेळच्या जेवणाचे खाण्यापिण्याचे अधीकचे वजन वजा करावे ..आणि सलग वजन घ्यावे खेळाडूचे अगोदरच्या वजनी गटाचा परामर्श घ्यावा ..त्यानुसारच पुढे खेळू द्यावे बेइमानी करण्याची मुभाच देऊ नये.. परंतु विद्यमान नियमात बसून केलेला खेळ मात्र खेळ संस्था ही कटात सहभागी असताना एकट्या खेळाडूला पूर्वग्रहदूषित विचारांनी एकटे पाडणे केव्हाही अयोग्यच ...यात त्या खेळाडूचीच नाही तर त्या देशाची आणि खेळ संस्थेची ही अब्रू वेशीवर टांगली जाते हे निर्विवाद ... ऑलिम्पिक सारखे खेळही जर इतके कट कारस्थानातून जाऊन खेळण्यापेक्षा देशाच्या प्रगतीस पोषक इतर गोष्टींत तरूणांनी लक्ष घालावे ..  विषयाचा विचार करताना शिसारी येत होती ..  खेळ फक्त नावाला खेळ आहेत  त्यातून फक्त खेळ मात्र हद...